Powiat Działdowski

W dniu 17 kwietnia br. w Zespole Szkół Technicznych i Ogólnokształcących im. ks. Edmunda Domańskiego w Iłowie-Osadzie obchodzono uroczyście 80-lecie istnienia szkoły. Zespół Szkół Technicznych i Ogólnokształcących im. ks. Edmunda Domańskiego w Iłowie-Osadzie W dniu 21 sierpnia 1945 r., dzięki staraniom ks. Edmunda Domańskiego, utworzono w Iłowie Gimnazjum Mechaniczno-Kolejowe w dwóch budynkach przy ul. Leśnej. Rok później utworzono dodatkowo dokształcającą Szkołę Kolejową. W 1950 r. szkoła została przemianowana na Zasadniczą Szkołę Metalową, a w 1960 r. na Zasadniczą Szkołę Zawodową. W roku szkolnym 1965/1966 utworzono przy niej Technikum Mechaniczne dla Pracujących. W 1992 r. otrzymała imię ks. Edmunda Domańskiego, a od 2002 r. funkcjonuje w nowym budynku. Od 1 września 2019 r. iłowski zespół szkół, będący jednostką organizacyjną Powiatu Działdowskiego, funkcjonuje pod nazwą: Zespół Szkół Technicznych i Ogólnokształcących.

Galeria

Patron szkoły

Edmund Wincenty Domński

Edmund Wincenty Domański urodził się 22 stycznia 1908 r. w Rokitnie na Wołyniu. Tu ukończył szkołę powszechną, ale dalsze wyksztalcenie zdobywał już w Płocku. W tym właśnie mieście ukończył Gimnazjum Klasyczne Biskupie i trzyletnie Seminarium Duchowne, dalsze trzy lata spędził w Seminarium Duchownym w Łucku, gdzie 15 czerwca 1935 r. otrzymał święcenia kapłańskie. W latach 1935-1940 pełnił funkcję wikarego we Włodzimierzu Wołyńskim, zaś w 1940 r. został proboszczem utworzonej w 1938 r. małej, bo liczącej zaledwie dwustu wiernych, parafii Karasin, którą przejął po zmarłym w tym właśnie roku księdzu Bronisławie Reroniu. Niestety, już latem 1941 r. kościół parafialny i plebanię spalili ukraińscy nacjonaliści. Kolejną parafię, którą objął, to parafia Maniewicze, na której przebywał do końca 1943 r. i tylko dzięki jego staraniom i prośbom, kościół parafialny nie został spalony. Ocalił również od egzekucji 40-osobową grupę mężczyzn, którą władze niemieckie chciały rozstrzelać w akcji odwetowej. Od 24 stycznia 1944 r. do 16 lutego 1945 r. był kapelanem szpitala w Końskich, a po wojnie został zatrudniony jako administrator parafii Iłowo. Jeszcze w 1945 r. dzięki jego powstało w Iłowie Gimnazjum Mechaniczno-Kolejowe, w którym pełnił obowiązki dyrektora i nauczyciela religii, jednak już w 1947 r. został odwołany z funkcji dyrektora z powodów czysto politycznych i opuścił Iłowo. Opiekował się później parafiami w Szczutowie k. Sierpca, w Rokiciu k. Płocka, a na końcu w latach 1969-1974  parafią pw. św. Zygmunta w Królewie. Z powodu ran odniesionych w czasie wojny utracił wzrok, stąd jego przynależność do Związku Niewidomych Żołnierzy i Inwalidów Wojennych oraz pobyt w klasztorze sióstr zakonnych opiekujących się niewidomymi w Laskach. Zmarł 21 kwietnia 1984 r. w szpitalu w Płońsku i pochowany został na cmentarzu bródnowskim w Warszawie. 17 maja 1996 r. ks. bp Andrzej Suski nadał Zasadniczej Szkole Zawodowej w Iłowie-Osadzie jego imię, które obecnie dziedziczy Zespół Szkół Technicznych i Ogólnokształcących w Iłowie–Osadzie.

BP

/zdjęcie główne przedstawia uczestników wydarzenia/